over datingsites kan ik ook nen hele dikke boek schrijven. Misschien moeten we eens samen zitten!
Koen,
Vroeger, alvorens ik in contact ben gekomen met de Filipijnen, was ik lid van een Belgische dating site (Rendez-vous), u misschien bekent; wel wat ik daarop heb meegemaakt ... daar kunnen pas boeken over geschreven worden, dat was pas 'list & bedrog' dat het geen naam meer heeft (ok, het enige wat zich niet voordeed was de vraag voor financiële steun) ... voor de rest, de ene teleurstelling na de andere
En wat steun aan bijvoorbeeld Pakistan betreft, wel daar doe ik niet aan mee, eenvoudig weg omdat er slechts een klein bedrag effectief bij de personen terecht komt die de hulp nodig hebben; het grootste deel blijft wel ergens hangen, werkingskosten noemen ze dat dan, als het dan toch moet, dan steun ik toch liever mensen die ik ken.
En ik ben ook geen voorstander om voor een financiële steun op permanente basis te zorgen, als er om steun wordt gevraagd dan moeten ze mij toch eerst goed uitleggen waarvoor die dan nodig is en dan beslis ik of ik erop in ga of niet. Mijn vriendin krijgt van mij wel een maandelijks bedrag toegestopt, niet erg veel naar onze normen, toch wel bijna een maandloon voor haar; zij heeft dat niet gevraagd, ik heb dat besloten om te doen daar ik weet hoe het leven daar is en dat ze met haar loon niet kan realiseren wat ze graag zou willen, met name haar broer helpen te studeren, zoals haar zussen (denk hun buitenlandse partners) haar hebben geholpen te kunnen studeren.
En ja ik kan begrijpen dat het frustrerend kan werken wanneer men na een tijdje ontdekt dat diegene waarmee men aan het praten is toch niet blijkt te zijn wie ze echt is en dus helemaal opnieuw moet beginnen; dat heb ik ook moeten meemaken, dat hoort er nu eenmaal bij. De eerste Filipina waar ik in contact mee was, leren kennen via een Filipina die hier in mijn buurt woont, was haar zogenaamd nichtje. Op een zeker moment ontdek ik dat het nichtje amper Engels beheerste, dat er iemand anders alles aan het schrijven was, iemand die net buiten het bereik van de webcam zat; bleek die meid ook niet echt een nichtje te zijn; maar de dochter was van één van de drivers die voor het bedrijf werkte van de ouders van die Belgische Filipina en ze voelde zich familie maar ze waren het helemaal niet; op zich geen probleem maar toch, het zet een mens tot denken. Wat mij vooral stoorde was het gebrek van de Engelse taal, hoe kan men communiceren als men geen gemeenschappelijke taal heeft; ze vertelde ook dat ze werk had, maar dat bleek ook een leugen te zijn. Dit alles heb ik pas ontdekt na maanden chatten, jammer van de tijd en ik keek er tegenop om maar eens opnieuw iemand anders te leren kennen. Dus ik begrijp maar al te best wat je bedoelt.
Dus zoektocht opnieuw opgestart en beginnen praten met een andere leuke filipina. Daarmee afgesproken en de eerste date was een teleurstelling, ze kwam in het echt helemaal anders over dan hoe ze was tijdens het chatten ... hoe erg het klikte tijdens het chatten, zo slecht klikte het in het echt ... met als resultaat dat ik maar weer eens opnieuw kon beginnen.
En zo heb ik mijn huidige vriendin leren kennen en geloof mij; ook hier zijn er al eens wat putten en bulten onderweg, het is af en toe een bumpy road ... maar dat hoort er nu eenmaal bij denk ik dan maar; niemand is perfect en ik ben het al helemaal niet.
@ disnoke: als dat meisje je na enkele weken mailen en chatten aan de telefoon vraagt wanneer ik naar de phils kom, en er volgens mij wederzijdse grote interesse is (verliefdheid laat ik in het midden) scheep ik haar niet onmiddellijk af met een negatief antwoord. Ik verwacht geen onderdanig vrouwtje die naar mijn pijpen danst, laat dat duidelijk zijn.
En als het je kan geruststellen, Filipina's zijn niet zo onderdanig als velen denken hier in onze regio, ze dragen graag zorg voor hun partner, maar dat heeft niets met onderdanigheid te maken; bij gebrek aan respect krijg je al snel heel hard de wind tegen! Ze worden graag behandeld als een prinses
, ze zijn erg ijdel en houden van mooie kleren (met voorkeur voor westerse merken) en ze staan zichzelf heel vaak te bewonderen in de spiegel (of ramen), wen daar alvast maar aan
En ja, ze vragen nogal snel of je niet even snel wilt op bezoek komen in de Filipijnen, kan toch geen probleem zijn, je ben westers en dus rijk ... het kost wat moeite om ze aan het verstand te brengen dat men ook nog wat moet werken en het niet zo eenvoudig is om snel wat congé te krijgen op het werk en dat het dan toch ook maar effe 20 uur reizen is om er te geraken.
Maar met wat geduld zal je de juiste wel tegenkomen hoor en als er dan water bij de wijn gedaan wordt van beide kanten dan komt dat allemaal wel in orde.
Heb je plannen om eens op vakantie te gaan in de Filipijnen?
