Gekozen ? ? ? : ikke wel.
2 X pech gehad met een
vrouw.
Na mijn 2 X pech dacht ik nu word ik Homo.
Een vriend van mij was/is gehuwd met een
. Ik vond dit altijd een droomvrouw, en zoals men placht te zeggen : "
Die kan mij krijgen".
Tot ik op een dag mijn stoute schoenen aantrok, en aan m'n vriend vertelde dat ik graag in contact wou komen met een
. Of hij en zijn asawa (Lucille) me misschien konden helpen, want internet of een huwelijksbureau zag ik echt niet zitten. Ze besloten mij te helpen, en spraken hun family aan in de
.
De eerste die reageerde was Mihmi, de dochter van Lucille's zuster. De foto's lieten meteen mijn hart sneller slaan.
Zo'n mooie vrouw. Maar of haar hartje ook sneller zou slaan bij het aanschouwen van de foto's van deze dikke
? ? ?.
Een tijdje later kwam er bericht, dat ze op de foto zag dat ik eerlijk, betrouwbaar, liefdevol enz, enz was.
Mensenkennis had ze wel, dat moet ik toegeven.
Haar vader had zijn zegen gegeven, alhoewel ze reeds 25 was, was Tatay nog steeds het family hoofd, waar naar geluisterd werd.
En zo begon onze lange liefdesweg ( lang was hij wel ± 10.000km en meer dan een jaar.) : SMS, e-Mail, brieven, kaartjes, chat.
Een eerste visum voor haar naar
te komen werd afgewezen, nu weet ik ondertussen dat het weggegooid geld was. (vestigingsgevaar etc)
Dan maar naar ginder, om trachten daar te huwen. Alles was goed voorbereid, en waarempel, ik kwam gehuwd terug. Het leeftijdsverschil hoefde voor mij niet zo groot te zijn, maar het was nu eenmaal zo. Ik ben nooit in m'n leven zo gelukkig geweest als met Mihmi. (
hout vasthouden, en ik grijp naar m'n hoofd)
En de gedachten, die ik kan lezen van de andere mensen als men ons samen ziet voorbijgaan, doen me in het geheel niets. Want eerlijk gezegd had ik vroeger, als ik zo'n leeftijdsverschil zag, net dezelfde gedachten, als zij nu.
Maar nu weet ik wel beter.
PS : voor ik mij de woede van de
/
vrouwen op de nek haal, ik heb in het begin van de post gezegd :
Ik heb pech gehad .
Mawibata
