Waarom willen Belgen/Nederlanders een filippijnse vrouw?

[nils]

Leuk om te horen dat je een gelukkige toekomst met een Filipina aan wilt gaan.
Alleen ik hoop dat je je naam Cyberfreak geen eer aan zal doen. 

Generaliserend heeft de Filippijnse vrouw een trouw en zorgzame persoonlijkheid.
Dit is uiteraard per persoon verschillend, maar ik denk dat dit de voornamelijke aantrekkingskracht is van een Filipina.

Ik kan mij goed voorstellen dat je wanneer je uit een scheiding komt, je behoefte hebt aan zorgzaamheid en trouwheid om een goede toekomst tegemoet te zien.
Dit kan je ook bij een Nederlandse of Belgische vrouw vinden uiteraard, maar wellicht is dat een stap verder.
Dus of je het nou gemakzucht of wijsheid is, zolang je maar gelukkig wordt. 

Mijn persoonlijke drijfveer is opgebouwd uit goed contact via internet, waar uiteindelijk een relatie uit gegroeid is.
Internet maakt de wereld een stuk kleiner, dus dan heb je de pech/kans dat ze aan de andere kant van de wereld zit.
Ik zou mijn huidige vrouw voor niemand anders willen ruilen, maar het was wel makkelijker geweest als zij hier was geboren. 

[Cyberfreak]

Leuk om te horen dat je een gelukkige toekomst met een Filipina aan wilt gaan.
Alleen ik hoop dat je je naam Cyberfreak geen eer aan zal doen. 

Thanks Neenee, die naam is een erfenis uit het verleden, thuis zit ik niet meer zo vaak aan mijn pc.

Ik kan mij goed voorstellen dat je wanneer je uit een scheiding komt, je behoefte hebt aan zorgzaamheid en trouwheid om een goede toekomst tegemoet te zien.

Dat is bij mij niet van toepassing, ik heb wel hier en daar wat 'aangemodderd' waarin toch wel vele vooroordelen bevestigd werden, waarschijnlijk deels toeval, maar ook deels een tendens.

Waarom zijn er trouwens meer westerse mannen dan vrouwen met een 'buitenlandse'? Zegt toch ook wel wat?

Ik zou mijn huidige vrouw voor niemand anders willen ruilen, maar het was wel makkelijker geweest als zij hier was geboren. 

Als ze hier geboren was, dan zou het gewoon een westerse vrouw geweest zijn. 

Mja, men kan zeggen wat men wil, uit ontevredenheid moet men niet per sé kost wat kost op zoek gaan naar andere oorden, het belangrijkste is dat het gewoon goed klikt.

Ik zie er wel wat tegenop om geconfronteerd te worden met 'veroordelende' blikken of zelfs regelrechte negatieve uitlatingen (lees er sommige fora eens op na), en dit zonder dat men ons kent. Ons leeftijdsverschil is niet zo groot (30-23), maar ik ben 1m92 en zij is kleiner dan 1m50  Kunnen ze er meteen nog wat andere vooroordelen/veroordelingen op na houden...  Ach ja, de mening van Jan Modaal...

[opinie]

het belangrijkste is dat het gewoon goed klikt.

Dat is in alle relaties zo, ook de niet-amoureuze.

Ons leeftijdsverschil is niet zo groot (30-23), maar ik ben 1m92 en zij is kleiner dan 1m50

Ik was 23 toen ik trouwde, qua lengte toren ik ook +30 cm uit met mijn 1m89 maar ik ken ken een koppel (twintigers) die beide in Nederland opgroeiden.
Hij: 2m+, slank, rood haar=>heel bleek
Zij: -1,5m, volslank, Surinaams type=>heel donker
Fysiek twee uitersten maar samen gelukkig! Wat meer wil je? 

"Hij die vrij van zonden is, werpe de eerste steen." vergeet men al te vaak!

Ik zie er wel wat tegenop om geconfronteerd te worden met 'veroordelende' blikken of zelfs regelrechte negatieve uitlatingen (lees er sommige fora eens op na), en dit zonder dat men ons kent.

Onbekend maakt onbemind.
Het bekende (beruchte) "zij" en "wij"-effect ligt aan de basis van veel spanningen.

Enkele voorbeelden:

• In een bedrijf zijn enkele Filippijnse werkneemsters verdeeld over enkele afdelingen. Op de werkvloer en eetzaal zitten ze dus met lokale werknemers en in het Nederlands de voertaal. Helaas starten twee Filippina's een rush van andere Filippijnse werkneemsters om maar zoveel mogelijk van hun groep binnen te krijgen. (clanvorming die zelfs tot handgemenen leidt op de werkvloer  ) Gevolg: nu is er een soort schisma tussen de werkneemsters. Zowel op ras (spreken in een taal die anderen buitensluit) als op clan.
• Het volgen van Nederlandse les geeft recht op 10 dagen betaald vrijaf. (sociale promotie) Je kan het al raden: elk jaar weer in niveau 1, geen moeite doen en via de kassa passeren.  Wat een stom systeem! Als je tijdens je tienerjaren op school enkel je broek gaat verslijten krijg je toch ook geen beloning in de vorm van een diploma? Wel doe het ook zo in de Nederlandse les: niet slagen => niet via de kassa passeren!

Inburgeren is de oplossing. Dan wordt men als persoon gewikt en gewogen en niet als groep. Als men wil aanvaard worden en genieten van de voordelen van een samenleving, moet men er ook deel van willen uitmaken en deelnemen aan.

[Cyberfreak]

Dat is in alle relaties zo, ook de niet-amoureuze.

Klopt, maar ik bedoelde wel een amoureuze klik.

Inburgeren is de oplossing. Dan wordt men als persoon gewikt en gewogen en niet als groep. Als men wil aanvaard worden en genieten van de voordelen van een samenleving, moet men er ook deel van willen uitmaken en deelnemen aan.

Inderdaad, mijn aanstaande vertelde me bijvoorbeeld al dat ik thuis zo veel mogelijk Nederlands moet praten met haar (nu woont ze nog ginds).

[nils]

het belangrijkste is dat het gewoon goed klikt.

Dat is in alle relaties zo, ook de niet-amoureuze.

Niet amoreus? Dat kan, maar vind ik wel vreemd dat je dan zoveel moeite doet om iemand hier te halen.
Kan je misschien een voorbeeld geven?

Ik zie er wel wat tegenop om geconfronteerd te worden met 'veroordelende' blikken of zelfs regelrechte negatieve uitlatingen (lees er sommige fora eens op na), en dit zonder dat men ons kent.

Enkele voorbeelden:

• In een bedrijf zijn enkele Filippijnse werkneemsters verdeeld over enkele afdelingen. Op de werkvloer en eetzaal zitten ze dus met lokale werknemers en in het Nederlands de voertaal. Helaas starten twee Filippina's een rush van andere Filippijnse werkneemsters om maar zoveel mogelijk van hun groep binnen te krijgen. (clanvorming die zelfs tot handgemenen leidt op de werkvloer  ) Gevolg: nu is er een soort schisma tussen de werkneemsters. Zowel op ras (spreken in een taal die anderen buitensluit) als op clan.

Dit is wellicht meer een voorbeeld hoe clanvorming/vervreemding van een club van mensen de bedrijfscultuur op de kop kan zetten.
De oplossing is wellicht gewoon om niet te veel Filipinas in een groep te zetten, zodat ze ook niet alleen Tagalog praten. 
Van dit laatste voel ik mij ook een slachtoffer als ik in de Filippijnen ben, dus is wellicht ook een goede oplossing voor in de Filippijnen.

Inburgeren is de oplossing. Dan wordt men als persoon gewikt en gewogen en niet als groep. Als men wil aanvaard worden en genieten van de voordelen van een samenleving, moet men er ook deel van willen uitmaken en deelnemen aan.

Ja klopt, met de Nederlandse taal bereik je hier meer dan met alleen Engels.
Een cultuutschok voor de meeste Filipinos.[/list]

[opinie]

het belangrijkste is dat het gewoon goed klikt.

Dat is in alle relaties zo, ook de niet-amoureuze.

Niet amoreus? Dat kan, maar vind ik wel vreemd dat je dan zoveel moeite doet om iemand hier te halen.
Kan je misschien een voorbeeld geven?

Nils, je begrijpt me verkeerd!

Met niet-amoureuze relaties bedoel ik:

• vrienden
• zakenrelaties
• collega's
• ...

Niet: verstandshuwelijken of dergelijke.