Deel 2 van mijn verslag
-Zondag 14 maart Verdorie, wat gaat de tijd toch snel. De eerste week is zo omgevlogen en de komende week wordt hectisch..... (dat dacht ik toch....)
Vandaag is er een eerste uitstap voorzien, ééntje met de gehele familie en dit naar Iligan City. Daar ligt een zwembadcomplex dat enige jaren geleden prachtig moet geweest zijn. Nu zie je dat een streepje verf zeker geen overbodige luxe zou zijn. Echter, het plezier ter plaatse is er niet minder om.
Aangezien Iligan city op bijna 2u rijden ligt van onze verblijfplaats wordt er s'morgensvroeg afgesproken om te vertrekken, spijtig genoeg blijkt onze tijdsmeting toch enigzins te verschillen van de filipijnese....... Hun uren duren veel langer dan de onze dus in plaats van om 08.00u te vertrekken is het al gauw 9u en met 14 man in een "Van" (bestelwagen-busje) op de warmste uren van de dag moeten vertrekken.....
Daar aangekomen worden de gereserveerde tafels (Yep, dat moet je daar zeker doen of jij komt bedrogen uit, nu ja, met een inkomstprijs van 50php heb je zeker geen klagen om dit zwemcomplex een ganse dag te mogen gebruiken. En meteen wordt al het meegebrachte eten snel op de tafels verspreid en er wordt meteen goed aangevallen ook. Het rare is wel dat dessert zowel samen met het hoofdgerecht en al samen wordt verorberd.
Normaal gezien was er een speenvarken voorzien, ik ging dat betalen doch aangezien de familie die dagprijs (Was 3000php) te hoog vond (kijk, en dit apprecieer ik ten zeerste en geeft mij het gevoel dat ze mij niet meteen als den ezel uit den hof aanschouwen, voor de niet verstaanders, ze zien mij niet als een lopende ATM) werd er dan maar geopteerd voor klaargemaakt varkensvlees en gebraden kip (oo, Lechon maniok) Verder waren gezoette aardappelen voorzien op het menu, deze vareiteit beviel mij niet echt, nogal droog van smaak maar het waren overigens de enige aardappelen die ik te zien zou krijgen dit verblijf.
Ook op het menu was een overheerlijke kokosnotenvruchtensalade voorzien. Deze hebben wij samen klaargemaakt en was 1 van de lekkerste zaken die ik gedurende de gehele trip heb mogen eten. Voor diegene die het niet kennen geef ik hier vlug de ingrdiënten, pluk een 30 tal kokosnoten
(laat ze maar plukken, das veiliger
) en laat ze door uw asawa maar in de auto laden....
Eénmaal terug van "coconutbay" begint het kuisen der kokosnoten en wordt er met een speciaal daarvoor ontwikkeld lepeltje zorgvuldig gelepeld in de opengebroken kokosnoot. Dit lepeltje kennen sommige misschien wel,
heb vergeten daar een foto van te nemen (op bovenstaande foto zie je wel iets van dat lepeltje) maar kort gezegd komt het er op neer dat je fijne strips uit de kokosnoot lepelt en deze dan verzamelt in een grote kom.
Is wel een tijdrovend werkje waar ik mij zeker niet onbetuigd in liet. Na alle kokosnoten te hebben uitgelepeld en verzameld in een grote kom wordt er ook ruimschoots ander fruit voorzien, daar tijd ons ontbrak was een grote pot geconserveerd fruit eraan voor de moeite en werd dit met behulp van een manchette geopend (ja, een blikopener hebben ze daar niet nodig). Dit wordt bij de strips kokosnoot gevoegd alsook nog 2 potten geconserveerde melk alsook 1 verpakking room. Dit alles goed vermengen en dan heel koud opslaan, heel koud zelfs.
Ik kan je verzekeren, ik heb van deze salade niet gegeten maar "GEWRETEN"... 3 dagen langs zelfs en dat heb ik mogen ondervinden
Veel plezier werd er ook gemaakt !!!!!!
Zwemmen hebben we uiteraard ook gedaan en wat mij vooral opviel, niemand gaat daar in badbak of zwembroek zwemmen maar duikt het water in met short en t-shirt. Het water was overigens van een uitstekende kwaliteit (op het zicht toch)
-Maandag 15 maart Nadat ik donderdag, 5 dagen na aankomst voor het eerst naar het grote toilet kon gaan ben ik vandaag ruim 10 keer mogen gaan, je begrijpt al lang dat het het gevreesde woord "diaree" mocht gebruiken. Ik heb maandag niks moeten doen buiten over en weer lopen naar het toilet
Met als resultaat, een verloren dag
-Dinsdag 16 maart Vandaag staat er een bezoek van haar school op de rol, ja, zoals velen weten loopt men daar tot heel lang school, vooral om zich dan bij te scholen in 1 of ander beroep (of dat wat opbrengt plaats ik in het midden) Mijn vriendin volgt de uitéénlopenste opleidingen, 5 dagen op 7. Elektriciteit, gezondsheidszorg, pedicure enz enz (eigenlijk veel te veel volgens mij maar ja....)
De trip naar de school verloopt perfect door gebruik van 1 van de vele taxies. De prijzen voor het gebruik van dergelijk voertuig zijn echt belachelijk te noemen. 20km rijden kost geen 200php, je moet het hier es proberen. Trouwens, voor de kleinste verplaatsing doen ze hier beroep op een taxi. Waar wij zaten passeren geen "jeepneys" dus waren wij aangewezen op de taxi. Persoonlijk had ik het er wel moeilijk mee, +/-2km maar toch taxi bellen...... nu ja, kostprijs : 37.5php
Het was extreem warm deze dag, zo erg dat zelfs mijn vriendin last kreeg van de warmte, moet zeggen, eigenlijk had zij er meer last mee dan ik, hahahahahaha. Samen met een aantal van die klasgenoten zijn we dan gaan eten in een lokaal restaurant. 220php per persoon en eten zoveel je wil. Lekker man, heel lekker maar wederom zelfde verhaal, ze eten alles door elkaar, plakken cake en bananengebak liggen gewoon tussen de loempias en kippebillen...... das toch echt wennen.
-Woensdag 17 maart Heel slecht geslapen, 2 maal een koortsaanval, mijn darmen liggen compleet overhoop. Ik kom amper bed uit maar dat heeft ook zo zijn voordelen. Vriendin is een gedreven pedicure en ik laat met "gespeelde tegenzin" mijn vingernagels alsook voetnagels verzorgen. Daar is ze ruim 4u zoet mee, waren mijn nagels dan zo slecht vraag je je af, wel, laat ons zeggen, was eerste keer dat dit ooit gedaan wordt in mijn 45jarig bestaan dus........ En dat ze het op die manier deed kon ik zeker apprecieren, alleen dat aflakken achteraf was er wat teveel aan, nu ja, natuurlijk kleurloze afwerking maar hier in
zou men zich de ogen wel fronsen (
roze), ginder is dit echter gemeengoed.
-Donderdag 18 maart s'Morgens om 05.00u afgesproken met vriend uit
om op dat uur online te zijn. Na een 20tal minuten te hebben gesproken komt hij met de woorden "alléé, laatste dag aangebroken.......", Ik zeg, pardon, is pas morgen hoor maar dat bleek een complete misrekening want geen van ons 2 had er bij stilgestaan dat vertrek voorzien was in de nacht van donderdag op vrijdag (vertrek vrijdag 19 maart om 01.05u te Manilla). Jezus, was dat een slag in het gezicht, wat een complete misrekening. Mijn vriendin is terplaatse ineengezakt van het schrikken en heeft ruim 2u onophoudelijk moeten wenen. Moet zeggen, het zweet brak mij ook goed uit toen ik realiseerde dat ik diezelfde dag kon vertrekken.
Vervolg in 3de deel ......
