Wat ik nou niet begrijp.
Ik schrijf dit vanuit Vlaams standpunt. Na wat grasduinen in het Belgisch burgerlijk wetboek stel ik mij de volgende vraag.
In dat wetboek staat bij de primaire huwelijksplichten "de verplichting tot samenwonen". Als het huwelijk herkend is door de Belgische overheid, waarom moet het dan godverdamme zolang duren, vooraleer een visum voor gezinshereniging wordt toegekend.
De kans op een schijnhuwelijk. Ja, maar Antwerpen heeft al toegegeven dat ze dat toch niet kunnen controleren. Als dat in Antwerpen niet kan, zal dat ook wel niet kunnen met dat visum bijna een jaar in de kast te laten liggen.
Leeftijdsverschil kan het wettelijk ook al niet zijn, want nergens staat dat er een maximaal leeftijdsverschil mag zijn tussen beide partners.
Alhoewel ik zelf niet met een Filipina ben gehuwd of ga huwen, vraag ik mij toch af, of er gerechtelijk nergens aan de boom kan geschud worden. Of moet de Belgische staat zijn eigen wetgeving niet respecteren?
Ik zou hier graag eens een juridische gefundeerd antwoord op krijgen. Eigenlijk zou er in "De Kamer" eens een parlementaire vraag moeten gesteld worden waarom de uitvoerende macht, in casu het ministerie van buitenlandse zaken, de wetgevende macht niet te respecteren. Nu lijkt dit me gewoon willekeur.
groeten
Luc
Ik kan je sterker vertellen. De Belgen (ambassade) erkend de Nederlandse wet niet. Erkend de Fhilippijnse wet niet.
Inzake een gelegaliseerde huwelijksakte door Nederland wordt niet geaccepteerd door de Belgische ambassade voor gezinshereniging. ondanks dat het al gelegaliseerd is door Nederland, en al ingeschreven is in een NL gemeente.
Volgens de Fhilippijnse wet. Heeft een vader, die langer dan 6 maanden niet voor zijn gezin zorgt geen voogdij meer over zijn kinderen. Zijn ze niet getrouwd gaat de voogdij automatisch naar de moeder. Volgens de fhilippijnse wet kan pappa dan zijn poot gezet hebben op het geboorte certificaat. Hij kan fluiten naar zeggenschap over zijn kids.
België? Nee hoor. Die willen weer een of ander papiertje dat vader toestemming geeft voor "zijn kids" om het land te verlaten.
Dit is niet onder het mom van kinderontvoering, kul! Dit is enkel om barrières op te werpen. Uit al onze, en philippijnse papieren blijkt dat we in ons recht staan.
Neen, België trekt zijn eigen plan.
Uit meer en meer dingen merk ik dat niet (alleen) de burgers, maar de staten zelf geen 1 Europa willen.
Europa stelt de regels op. Het recht op familie leven, het recht op partnerkeuze. Het recht op vrijheid om in de lidstaten te bewegen.
Als de lidstaten dit niet toelaten, komt er nooit 1 Europa. Maar moeten we daar rouwig om zijn?
Ik weet het niet. Enkel dat het nu een zooitje is. En dan te bedenken dat je moet vertrouwen op die "knappe koppen" in brussel en Den Haag.
Ik denk het er mijne van.
