Kalinga

Dat de Kalinga’s de meest gevreesde stam waren, blijkt reeds uit hun naam kali-nga, wat in het kinalinga-dialect letterlijk “koppensneller” betekent. De Kalingas hebben een relatief grote gestalte en hun moedige krijgers gingen zonder vrees en vastberaden op kayaw of headhunterstocht. Bij aankomst in hun dorp met het hoofd van de vijand werden de dapperen gerespecteerd door de mannen, aanbeden door de vrouwen en werden sierlijke tatoeages op hun lichaam gebrand. Een groot tumo-feest werd gehouden na elke succesvolle kayaw. Een krijger die meerdere koppen wist te bemachtigen kreeg de opperste titel van mingol. Had men maar één hoofd buitgemaakt dan was men maalmot. De familie van het slachtoffer kon enkel haar eer terugkrijgen door een hoofd te bemachtigen van iemand uit de clan van de dader. Deze prestigieuze machtsstrijd kon dus al gauw enkele levens eisen. Wanneer men dacht dat het dodental min of meer in evenwicht was, dan werd een alasiw of tijdelijke opschorting aangekondigd. Als beide clans zich aan deze wapenstilstand hielden, stuurden ze een onderhandelaar of papangat om een officieel bodong-vredespact te overwegen. De papangat werd niet echt verkozen, doch door de clan algemeen aanvaard omwille van zijn charisma en diplomatieke gave. Ironisch genoeg kreeg meestal de opperste mingol deze vredesrol toebedeeld. Bij het afsluiten van de bodong gingen beide rivalen dan broederlijk samen feesten tijdens het uitbundige inum di bodong. Enkele weken later ging men dan een bevestigingsfeest houden in het andere kamp, het zogenaamde pagta ti bodong. En na twee à drie jaar was het tijd voor een hernieuwing of dolnat.
De huidige Kalinga-leiders zien er nauwlettend op toe dat zelfs bij provocatie of lichte schermutselingen het geschonden bodong-pact niet ontaardt in echte koppensnellerij. Momenteel zijn daarom dergelijke moordpraktijken streng verboden. Om toch de eer van de ontvlambare Kalinga-krijgers hoog te houden, biedt men bij een mogelijk dispuut een buffel of een waardevol voorwerp aan. Zo hoeft de krijger zijn moed niet te bewijzen door het hoofd van zijn vijand te nemen, doch blijft hij bij aanvaarding van het geschenk zijn respect behouden ten opzichte van zijn stamgenoten. Het bezoek aan deze stammen blijft evenwel af te raden indien men niet de introductie bezit van een vertrouwelijk Kalinga.