10 geboden

[buizesmurf]

   10 Geboden voor de buitelanders die de filipijnen als vaste verblijfplaats hebben gekozen.


Ikzelf woon hier ( ) nu mijn 3e jaar,niet echt zo lang,maar denk toch al lang genoeg om een idee te vormen hoe het is in de filipijnen te wonen.Heb ook al vele andere buitelanders ontmoet waarvan de meeste zelfs al veel langer hier een vaste verblijfplaats hebben.Dat gaat van Europeanen,amerikanen,aussies,New zealanders tot Koreanen,japanners,Arabieren enz….Vaak hebben ze dezelfde problemen meegamaakt,het verschil tussen culturen.De details verschillen maar de hoofdlijnen van de problemen zijn meestal dezelfde.Zoiets ondervinden onze landgenoten in hun thuisland dagdagelijks aan den lijve.Daarom deze 10 geboden,het is geen evangelie en ik weet er zijn altijd uitzonderingen,die de regel bevestigen.Gewoon een leidraad,voor problemen te vermijden of te minimalisren,die ik telkens weer zie opduiken bij buitenlanders wanneer ze hier aan een nieuw bestaan beginnen.Hun afkomst is meestal van ondergeschikt belang.90% van de "foreigners" die zich hier permanent vestigen houden het hier binnen 3 jaar voor bekeken.Dat is gewoon een realiteit.

1-   Hier wonen kan totaal het tegenovergestelde zijn dan hier eens op vakantie komen of een bezoek brengen ongeacht de verblijfsduur(budget)

2-  Hou altijd èèn voet in u thuisland,financieel,sociaal,medisch,eventueel familiaal,ea…
3-  Bepaal voor uzelf een budget om hier te leven.
4-  10x belangrijker dan u budget,hou u steeds binnen u budget ongeacht de omstandigheden.
5-  Gebruik NOOIT je allerlaatste kapitaal om hier een zaak te beginnen om een broodnodige inkomen te verwerven.
6-  Zorg steeds dat u een inkomen heb via u thuisbasis,pensioen,loon,uitkeringen,intresten of andere opbrengsten.
7-  Zorg altijd voor een reserve indien nodig je altijd terug kunt al dan niet permanent.,onverwachte uitgaven aan persoonlijk vervoer,medisch,enz…
8-  Het leven hier met familie,geburen is gelijk een kaartspel.De kaarten zijn van,u bent de bank,u bepaald de spelregels,geef NOOIT het spel uit handen.
9-  Wanneer u toch om een of andere reden problemen heeft,verhuis naar een totaal nieuwe omgeving en begin van voorafaan en wijk NOOIT af,zelfs niet de eerste dag
10- Heb je problemen met de eerste negen geboden,kies dan je vestingsplaats liefst ver weg  van de familie van je asawa of vriendin,liefst een ander eiland,zodat je zelf bepaald wie,wanneer,hoeveel en voor hoe lang ze je bezoeken.


Veel sucses,en ja het leven kan hier mooi en aangenaam zijn. Ikzelf denk er voorlopig niet aan om permanent terug naar Belgie te verhuizen, en ja zelfs met deze 10 geboden heb ik een zeer goede relatie met de familie.Maar bij elke daad van mij,probeer ik mijn mening uit te leggen waarom.Ik ben dus GEEN sociale zekerheid,zelfs niet voor mezelf.Nu effe verder genieten van mijn pilsje op het terras met zicht op zee.

[ganda]

Bedankt buizesmurf, de basisregels zijn zeer duidelijk. 

[Adriaan]

"90% van de "foreigners" die zich hier permanent vestigen houden het hier binnen 3 jaar voor bekeken.Dat is gewoon een realiteit."

Buizesmurf, is dat een schatting gebaseerd op wat je zo in je eigen omgeving hebt waargenomen of heb je dat cijfer ergens vandaan ?

Ik mis een 'gebod' over adekwate voorziening voor medische hulp - zowel door op berijdbare afstand van een competente faciliteit terzake te wonen als de nodige pecunia beschikbaar te hebben wanneer de nood aan de man komt. M.a.w. men moet uitkijken naar een betrouwbare verzekering en dat valt niet mee in de Filippijnen.

[O.B.Bommel en Tom Poes]

Omdat ik dit onderwerp wel eens met Rudi heb besproken weet ik dat dat cijfer nergens staat. Overigens moet je dat niet te letterlijk zien, wellicht is het 80% of 4 jaar, het gaat over het algemene beeld en ik denk dat ik dat beeld wel onderschrijf tot iemand mij met exacte cijfers het tegendeel aannemelijk kan maken. Ik neem aan dat dan alleen kan uit de registraties uit de census en zelfs die zijn niet betrouwbaar, want wanneer woont nu iemand ergens en wanneer verblijft hij hier tijdelijk. Een beetje persoonlijke beleving uit je omgeving, en zelfs die kan verschillen omdat niet iedereen hetzelfde referentiekader aan buitenlanders heeft.

Van diegenen die teruggaan heeft een groot aantal zich niet aan de 10 geboden (en je hebt er zelf nog een bij gevonden en wellicht zijn er nog wel een paar) gehouden. Dat was de essentie van de getalsmatige opmerking. En zelfs dan loop je risico's, want met een gebod: loop nooit tegen verkeerde politici aan of maak nooit ongelukken in het verkeer heb je niet altijd zelf in de hand (daarvoor gebod 2).
Geboden 4, 5, 6 en 8 zijn in mijn ogen de grootste valkuilen. Veel gaan er berooid terug, teleurgesteld in hun verwachtingen (Gebod 1), uitgezogen en/of bestolen.

Er is ook nog een groep die niet genoemd is: Diegenen die wel terugwillen maar niet meer kunnen (te laag pensioen, te oud om nog te gaan werken etc. etc.), dat is de verborgen armoede onder de buitenlanders. Ook daar zijn geen exacte cijfers (en die werken ook niet mee aan die cijfers omdat een deel daarvan de gevierde jongen in de bar moet uithangen) maar ik weet van een aantal gevallen. In mijn definitie vallen die onder de 90%, al zijn ze er nog wel.

Het valt voor een aantal "mannen" natuurlijk ook niet mee, geen reis- en/of cultuurervaring, verwend worden door een fotomodel waar een playboy jaloers op kan zijn en een adoratie (tenminste daar lijkt het op) van een schoonfamilie waardoor men zich koning kan voelen en dat komende uit een land waar men zich dat appartement aan zee absuluut niet van zijn lang-zal-ze-leven kunnen permitteren. Blijf daar maar eens nuchter onder. Percentage niet bekend, maar veel gaan dan onderuit.

[Adriaan]

Een schatting gebaseerd op wat in de eigen omgeving werd waargenomen dus - maar dat is all right.

De groep die je in je voorlaatste alinea noemt lijkt me inderdaad nogal tragisch. Ik heb zelf nooit iemand uit die categorie ontmoet maar er zullen er plenty zijn.

Maar wat is er aan de hand met de luitjes die je in je laatste alinea noemt?  In welke zin gaan die 'onderuit'? Stijgt het hen naar het hoofd? Gaan ze naast hun schoenen lopen? Vertonen ze m.a.w. de eerste tekenen van megalomanie ?

[O.B.Bommel en Tom Poes]

Maar wat is er aan de hand met de luitjes die je in je laatste alinea noemt?  In welke zin gaan die 'onderuit'? Stijgt het hen naar het hoofd? Gaan ze naast hun schoenen lopen? Vertonen ze m.a.w. de eerste tekenen van megalomanie ?

Adriaan, you're much too smart not to understand me 

[Adriaan]

Well, thanks for the compliment but I really don't. You seem to have met and are apparently still meeting many more foreigners than came my way when I lived there and I am really curious about your observations.

[Luc]

Maar wat is er aan de hand met de luitjes die je in je laatste alinea noemt?  In welke zin gaan die 'onderuit'?

Ik veronderstel financieel

Bij sommige zakt het verstand onder hun broeksriem en dat klein verstand is een heel slechte raadgever. 

[O.B.Bommel en Tom Poes]

Kijk, Luc begrijpt het wel. En een deel van de oorzaken stonden al in de vraag van Adriaan.

[Adriaan]

Wel, als het zo eenvoudig was waarom zei je dat dan niet? Ik probeerde je niet te jennen. Ik ben alleen maar nieuwsgierig naar de ervaringen die anderen met buitenlanders in de Filippijnen hebben. Ik heb zelf alleen maar leden van het (andere) forum ontmoet in Cebu en geen daarvan leek me te behoren tot de categorie die 'onderuit' is gegaan o.a. door adoratie van schoonfamilie en vertroeteling door een fotomodel etc.

Hier in Australie heb ik wel enkele voormalige Filippijnen-gangers ontmoet die 'onderuit' waren gegaan maar niet door de oorzaken die jij in je laatste alinea noemde. Het ging meer om overtreding van het gebod jegens zakendoen in de Filippijnen. Een van hen had een winkel in electrische artikelen gehad en daaraan al zijn kapitaal verspeeld. Hij zei dat de lokale burgemeester zijn boeken nog beter kende dan hijzelf en altijd zijn deel opeiste. Een ander was nota bene een tandarts die daar overigens niet had gepraktiseerd maar van hier had getrracht tandheelkundige artikelen naar de 'islas disgracia' te exporteren. Hij had het opgegeven vanwege al het smeergeld dat aan douane etc. betaald moest worden. Hij was er niet aan 'onderuit' gegaan want tandartsen worden hier nog altijd rijk gehonoreerd.

Ik zou zelf nooit aan dergelijke zaken beginnen hoewel we wel op bescheiden wijze hebben geinvesteerd (zonder enige hoop op financiele vrucht daarvan) in een eettentje dat door de familie wordt gedreven. Een Amerikaan in onze omgeving bouwde wat goedkope woongelegenheid. Dat leek me wel een zinnige investering. Ons eigen huis daar is altijd zonder moeite verhuurd geweest en over het algemeen hebben we weinig last met huurders gehad. Hier in Australie acht men het een redelijke opbrengst van zo'n investering in de 'residential' sector wanneer de jaarlijkse huursom zo'n 6% van de bouwprijs bedraagt (in de commerciele sector 10 %). In de Filippijnen halen we, denk ik, zo'n 10 % zonder tussenkomst van makelaars etc.(helemaal zeker ben ik daarvan overigens niet omdat we niet nauwkeurig boek hebben gehouden van onze uitgaven bij de bouw ervan - ik let meer op de algemene kosten van zo'n pandje als het onze). Overigens gaat die opbrengst naar de familie die we verplicht hebben een deel van de huursom apart te zetten voor onderhoud etc (verf is, zoals men weet, goedkoop in de Filippijnen maar vaak van inferieure kwaliteit. Men moet daar dus blijven verven).