gevoel......zoals ik al reeds aanhaalde.....achter iedere foto zit een verhaal en mensen en dat maakt het zo mooi.
De kok van dienst ziet ze niet meer vliegen.....de pato (eend).
Dit was onze eerste dag in Digos en ontmoeting met de hele family en ter gelegenheid van dat feit had haar broer Digol (de kok) twee eenden geslacht en ze hadden een grote pan met water op een houtvuur warm gemaakt om daar de eenden in te dompelen zodat ze gemakkelijker te pluimen zijn.
Zo met deze fotoke 21 nog eens.....
Op de voorgrond kok Digol met een eend in het kokend water en keek omhoog omdat het begon te regenen (maar toch die eeuwige glimlach), en het heeft toen de hele nacht pijpestelen geregend.
Een beetje verder is Irene al een pato zijn frakske aan het uitdoen.
De kinderen en ook die van de geburen zijn van de partij.
Op de achtergrond zie je de geburen die hun afwas komen doen en Atsoy (ook een broer) is de pomper van dienst om ieder van water te voorzien wie het nodig heeft.
Voor je eend kan eten moeten ze ook eerst dood gedaan worden, een putje in de grond gegraven ergens tussen de bloemen van mom en eerst had ik de eenden vast bij hun vleugels, maar om een foto te kunnen maken gaf ik het maar over aan Irene
Zo zien twee eenden eruit in de pan en word adobo gemaakt.......gekookt en gekookt, en moet zeggen mals was het totaal niet.
Dit is de kleinere versie van een pato en die werden iedere avond binnen gezet in een doos en daarover een rieten mand, anders waren s'nachts de ratten er mee weg.
Geef mij toch maar lechon manok
PS: Nu ga ik toch echt voort in leden only
