Carpie/ Johan,
.
Ik mag dit nu zeggen want ik lig sedert dinsdag op mijn rug in bed en dus nu te typen omdat ik een motor ongeluk had.
Zo'n welbekend type straathond wilde per se voorrrang nemen.
Na 1 dag was het ziekenhuis voor mij een strafkamp en vertrok ik met een gebroken sleutelbeen, wonden aan schouder en been en waarschijnlijk wat gebroken of gekneusde ribben (ja dat konden al die 'lieve' mensen me in het ziekenhuis ECHT niet vertellen

ondanks de gemaakte foto !!!!).
Ik kan je zeggen dat ik nu zeeeeeeeer waardeer dat ik nog leef en hopelijk over 5 weken weer helemaal gezond ben.
Slechts 5 weken lijkt een eeuw maar ik leef tenslotte nog.
Dit berichtje typen kostte me exact 25 minuten. een vinger aan een hand want de andere zijde is onbruikbaar en ik kan me niet verdaaien/verleggen.
Ik zeg je dit niet om meelij te wekken maar om je steunen.
Er komen fantastische tijden voor jullie twee !
JFK, ja ik hoorde dat gisteren in grote lijnen, kan me er mee inleven:
Ik reed zelf een jaar of twee s'nachts tegen een Noreco paal (altijd de Noreco op dit forum) aan de achterkant van de Silliman church waarbij deze paal bijna een meter op de weg staat.
Werd bewusteloos naar Provincial gebracht en daar wilde ik niet blijven, want daar wordt je nog zieker. Werd naar Holy Child gebracht en moest daar 4 dagen blijven. Brak daarbij mijn clavicle (sleutelbeen) ook een teen en een vinger. Maar het duurde wel een maand of zes voordat mijn pijn geheel verdwenen was want het liggen was een ellende in alle posities, vooral de eerste weken. Ik dacht met deze arm kan je nooit meer iets gooien, maar nu toch geen probleem meer. Maar heb wel een knobbel op de schouder op de plaats van de breuk.
Ik wens je alle sterkte toe, en dat je weer snel op de motor mag rijden.
