Pfff, dit lijkt meer op chantage dan op iets samen rustig opbouwen.
Weet je, we gaan samen travelen dan, zei ik, antwoord: eerst trouwen....huh

Waarom niet samen het land doorkruisen? Ik kan niet slapen met jou eer we trouwen...
oké, 2 kamers dan eh......neen, eerst trouwen
Ik kan toch niet de ganse tijd bij jou thuis blijven? Jawel, tot we getrouwd zijn!
jamaar, ik ga niet 6 maanden bij jou thuis blijven hoor, ik wil het land zien, antwoord, wel dan is het beter dat je direct trouwt met mij....tjah
Ik begrijp dat niet echt hoor, je kan toch niet verlangen dat ik onmiddellijk trouw met jou zeker? Waarom niet? Daaah

Dus, ze zet mij in een patstelling...
Ik weiger natuurlijk om te trouwen, maar het klikt echt tussen ons (al is dat wel relatief) Ik denk dat ze onder druk gezet wordt door haar ouders of iets, maar wat kan ik daar aan doen om die situatie om te keren? Of hou ik het nu liever voor bekeken omdat er toch geen dialoog meer mogelijk is?

Iemand hier raad/ervaring mee?