Graag even iets recht trekken van mijn kant:
Ergens moet ik toch wel iets aan John en Elvie toegeven betreffende het blindelings vertrouwen:
Ik had er gisteren niet aan gedacht dat ik zo'n beetje dezelfde omstandigheden heb meegemaakt terwijl ik er, om zo maar te zeggen, met mijn neus boven op zat:
Waar gaat het om? Of we dan wel of niet zomaar "blindelings" de mensen moeten vertrouwen en daarbij geld geven voor welk goed doel dan ook:
Ik had iets meer dan een jaar geleden een huishoudster hier wiens familie in de bergen woonde en op een gegeven moment beloofde ik de ouders om een nieuw huisje voor hun te helpen bouwen.
Eerst twee truckloads met materials
(spijtig geen foto meer daarvan, zitten op een kapotte harde schijf maar zal mijn best doen) in de bergen afgeleverd en later een bepaald bedrag in pesos gegeven en de vader zou het allemaal wel even regelen regelen want de cocolumber zou hij van zijn buurman kopen.
Alleen twee weken later kwam de "tjismiss" door dat de man dronken was geweest en meer dan een derde van het bedrag vergokt had. En de bomen voor het hout wat hij dan van zijn buurman zou kopen stonden op ZIJN EIGEN LAND.
Dus had de goede man me leuk bij de neus genomen en dacht waarschijnlijk: " Eens een klootzak, altijd een klootzak".
Het huis werd eventueel wel gebouwd (zonder extra geld van mijn kant) maar ik ben nooit meer terug geweest en zal daar ook nooit meer komen ook. Dus op de lange weg is het toch die man die de verliezer gaat zijn, maar wellicht intereseert dat hem totaal niets.
Ok, nu zijn we er dacht ik. Ik had
materialen moeten geven. Mijn excuses? "Ja, maar dat is met de truck met volle lading 4 uur de bergen in, en het houtwas daar al ter plaatse". Goed excuus, maar dan ook
kop dicht en niet meer klagen want je weet dat het een normale zaak is hier en zeker als wanneer een buitenlander geld gaat sturen vanuit buitenland aan mensen die hij toch niet "helemaal" kan vertrouwen dan verkeerd gebruikt kan worden, en meestal eindigd dat in plaats van een leuk huisje te bouwen, in een leuk feestje voor de hele barangay te bouwen.
En dan wordt er gevraagd op zo'n party: " Hoy Pare, waar komt al dat geld vandaan?" Dan antwoord hij: "Van die blanke klootzak die hier vorige week was, en hij heeft waarschijnlijk nog veel meer, Mabuhay Filipinas !!!!!!!".
Natuurlijk gaat het niet altijd zo, en ik neem hierbij aan dat er ook wel gevallen zijn waar het versturen van geld geen probleem is afhankelijk van de situatie. maar er zijn ook hele dramatiche verhalen waar het om een paar miljoen pesos ging. Dus kan ik ergens ook begrijpen hoe John en Elvie of John zich zorgen maken. Maar nogaals, ik geloof gewoon niet dat ze daar in Ormoc city in Gaisano GEEN LEGAL paper formaat hebben. Ormoc city is toch wel veel groter dan Dumaguete city en hier koop je het zelfs in de Sari-Sari store bij wijze van spreken.
