Dus heb ik ervoor gezorgd dat er een burgerlijke huwelijk was MET rode loper en ceremonie. Een compromis waar ze heel blij mee was.
En tot daar dan het geloof!
PS En de reden waarom ik zo denk is Gods wil!
Phille sorry dat je zo denk het is niet Gods wil maar je eigen keuze dus laat die er buiten
Maar wat mij veel meer zorgen geeft is het feit dat je ondanks je intelligentie echt niets van het hebben van een relatie begrijpt Want dan zou je weten dat om een succesvolle relatie te hebben je meer moet geven dan nemen en dat je zeker niet de gevoelens van je partner met de voeten moet treden maar juist met zoiets belangrijks als de trouwdag voor een vrouw je eigen normen opzij moet zetten.
En dat met de voeten treden doe je geregeld want alles moet volgens jouw normen Dat betekent dat je haar zeker in haar cultuur niet respecteer En daar zij nu geen kerkelijk huwelijk heeft gehad daar nu een gezichtsverlies tov de familie daar heeft geleden want volgens velen is ze nu niet echt getrouwd.Ook al zal ze dat nooit zo zeggen want juist Filippina zullen er alles aan doen om hun echtgenoot gelukkig te maken ondanks dat je op hun gevoelens trap Dus als er kinderen komen zou ik mij 2 keer bedenken voor ik nee zou zeggen voor de doop al was het maar om haar gelukkig te maken Want dat is wat je van nu af aan moet nastreven namelijk haar gelukkig en blij te maken ipv jezelf want jij dient nu op detweede plaats te komen in je denken En dan zorgt zij vanzelf dat jij je gelukkig voelt met haar omdat zij je iedere dag laat voelen dat jij belangrijk bent voor haar
En als je denk dat ik alles wat de kerk doet goed vind dan vergis je je want wat de Rooms Katholiek kerk predikt heeft volgens mij weinig met de leer van Jezus Christus te maken maar dat is een persoonlijke mening
Hey Budgie, mijn uitspraak dat het Gods wil is wel wat sarcastisch bedoeld ... maar ik ben voor de rest wel blij met je reactie, ook voor je compliment ... maar helaas ken jij de gehele situatie niet hé, kan natuurlijk ook niet en wat je schrijft zal dan eerder geschreven zijn vanuit je persoonlijke leefwereld en manier van denken, en daar is helemaal niets verkeerd mee hoor, dat doen we allemaal. Elke situatie is uniek uiteraard. Maar laat me dan toch even wat toelichten wat het zogenaamd gezichtsverlies betreft en eveneens ook wat geven en nemen betreft. Het is normaal dat je dergelijke opmerkingen schrijft, daar heb ik alle begrip voor, maar zou je van dezelfde mening zijn mocht je weten dat:
1) Haar ouders niet getrouwd zijn, wel samen 4 kinderen hebben en nog wat kinderen uit vorige relaties;
2) De oudste zus (welke niet van dezelfde vader is) een relatie heeft met een Japanner en een kind (waar de Japanner in Japan woont en nog niet gescheiden is en de zus in Manilla woont) en dus niet getrouwd is;
3) De tweede oudste zus eveneens een relatie heeft met een Amerikaan, twee kinderen en ook niet getrouwd (is ook nog niet officieel gescheiden).
Dat mijn vrouw eigenlijk de eerste is die in een huwelijk treed in de familie, dus zo erg katholiek leeft de gehele familie nu ook weer niet hé, dus of er over gezichtsverlies gesproken kan worden is dan maar de vraag en wat de rest van de wereld ervan denkt, dat interesseert mij niet.
Ook wil ik er aan toevoegen dat er veel koppels in de Filipijnen pas trouwen als er een kindje op komst is, zo katholiek is men daar niet als ze ons graag willen laten geloven hoor. Maar dan gaat het over koppels tussen hun eigen landgenoten.
Men verschuilt zich heel erg graag achter het katholiek geloof wanneer het een huwelijk betreft met een buitenlander, dan misbruikt men het geloof om een huwelijk af te dwingen, geloof mij maar dat dit de gang van zaken is; want onderling is het geen probleem om samen te wonen, maar met een buitenlander kan dat opeens niet meer.
En ik heb nooit gezegd dat zij haar geloof niet mag beleven, tenzij ge mij kunt aantonen dat ik dat wel zou gedaan hebben. Als dat dan in jouw beleving betekent te moeten veinzen dat ge gelooft dan is dat jouw keuze, maar daar doe ik niet aan mee. Voor de rest doe ik alles wat in mijn mogelijkheden ligt om haar de meest gelukkige vrouw van de wereld te maken. En wat het meer geven dan nemen betreft als ingredient voor een succesvolle relatie, daar ben ik zeer zeker mee akkoord, maar werkt dat dan niet in twee richtingen? Ik dacht van wel, maar dan elk op zijn manier zou ik denken. Je zou mij eens moeten uitleggen waarom er slechts één persoon meer zou moeten geven dan de andere binnen een relatie? Ben heel erg benieuwd naar je antwoord.
En om af te sluiten, er is niets zo gevaarlijk in een relatie als zijn eigen persoonlijkheid te verloochen om de andere te plezieren, dat is gegarandeerd om problemen vragen op lange termijn; want dan is men bezig met te faken en niemand houdt dat vol.
