Nog een paar zaken die me te binnen schieten :
Ze vragen aan ons elk apart, hoeveel en hoe frequent er geld wordt opgestuurd. Ze schenen hier blijkbaar toch wel belang aan te hechten, dat we met dezelfde cijfers over de brug kwamen.
Ook vroegen ze aan Mihmi (toen zaten we tesamen), wat ze van plan was in
?
Wilde ze gaan werken, of eenmaal in
op zoek gaan naar een jongere man ? (over degoutante vragen gesproken, Mihmi wist niet meer waar ze het had)
Dan begon het over het geld opsturen naar de family in de
. Dit zit in hun cultuur/genen, en of ik daar wel van op de hoogte was.
Er zouden al wat huwelijksconflicten geweest zijn, omdat de Pinay geld opstuurde, en de echtgenoot het hier niet mee eens was.
Daar hebben ze een punt.
Het kan beter ter sprake komen voor je gehuwd bent, en je hierover in te lichten om misverstanden te voorkomen.
Er zijn Pinay, die geld sturen, waar de man niets van afweet. Geen gezonde situatie, me dunkt.
uuummm, de eerste vraag is makkelijk te beantwoorden, nl niks, nul, zero :-)
Zij heeft nooit achter of naar geld gevraagd.
Echt koude voeten heeft ze niet daar ze van haar 18de tot haar 28ste in Japan gewerkt heeft voor een TV zender en ook een huis gekocht in Tarlac.
De bedoeling is dat ze na de inburgeringscursus inderdaad een baan gaat zoeken hier.
Qua leeftijdsverschil mag dat niet zo een groot probleem vormen, ikke 43, zij 35
Haar familie, die in haar huis women hebben ook allemaal een redelijk inkomen, zodat geld opsturen vanuit Belgie niet echt aan de orde is.
Ik weet uit mijn vorige relatie dat de achtergebleven familie inderdaad maandlijks een bedrag verwacht van de " rijke witneuzen ".
Ik heb daar nooit problemen over gemaakt.
Ik had meer problemen met het geluid van de gemartelde katten bij hun karaoke avonden
Thx voor de info anyway
Btw, check uw gmail account, kheb je juist iets gestuurd.
