Het is zondagmorgen 05.00Hr in de ochtend.
Het opstaan lukt niet goed, kan moeilijk anders. Mihmi had een personeelsfeest in de taverne-ijssalon waar ze werkt als kok. Konden ze dit niet op een andere dag doen ?
Tijdens het feest zaten mijn gedachten bij dat gene wat nog moest gedaan worden op de PC thuis voor het vertrek,en het pakken van spullen. (de kledij niet dat had Mihmi al gedaan). Het is de eerste maal dat de voorbereidingen zo laat gedaan werden. Ik had dus een beetje angst om niet
klaar te komen. (Dju dat Italic schrift zie je hier niet zo goed)
Om 03.00Hr vleide ik me tegen Mihmi voor toch nog 2 luttele uurtjes slaap.
Het was dus hurry hurry om vijf uur, want ik was de overschrijvingen nog vergeten uit te voeren. Dochter en schoonzoon zouden ons brengen naar Zaventem. We waren nog maar aan het rond punt, 200 meter ver, en ik twijfelde of ik de USB stick, waar ik al het nodige voor in de
had opstaan, wel meegenomen had. Terugdraaien of niet? Voor alle zekerheid maar terug, en waarempel, hij zat nog mooi in de PC.
Opgelucht vatten we de trip naar Zaventem aan.
We waren mss 2 kilometer ver, in Heppen ter hoogte van het
Limburgs Bloemenhuis plots een flits van links voor mij. Direct gingen m'n ogen naar de kilometerteller, die zat tegen de tachtig aan , tel daar nog ± 5 bij want hij wijkt af naar boven, en ik wist hoe laat het was. Dat de kleine flitswagen van de politie in Leopoldsburg ook het tegemoetkomend verkeer kan flitsen wist ik reeds van vorig week-end, toen was het nl opendeur bij de Politie, mijn directe buren. Maar dat ik zo snel de praktijk zou ondergaan had ik natuurlijk niet verwacht. Het is ook een abnormaal uur om te staan flitsen. Niks aan te doen, 't zal betalen worden.
500 meter verder, aan
danscafe 't treintje liep er iemand de weg op met een rode salami, druk zwaaiend dat ik naar de kant moest. :copte4:Nu kon ik om de hoek zien, en hier stonden waarempel een heel arsenaal flikkenauto's netjes verscholen.
Het leek wel of ze de open-deur van vorige week naar hier verplaatst hadden.
Combi,s break,s en ook de nieuwe anonieme wagen stond er. Ontbrak enkel op het appel ; de zwaantjes. Die stonden wss ergens verderop te slapen vermoed ik, ik kan dat weten want er zit er zo ene in de familie.
Was ik blij dat ik vrijdag alsnog de tijd gevonden had om naar de auto herkeuring te gaan. Want de auto was afgekeurd wegens maar 1 achterlicht. Voor 't zelfde geld stond ik hier nu met een rode keuringskaart, waarmee je niet meer mag rijden. Enkel naar de garage voor herstelling. Dat zat snor.
De strenge blik van de agent zette mij aan om het raampje vlug te laten zakken.
Op de achterbank waren dochter en Co nog aan het friemelen, nee niet aan elkaar, maar aan de autogordels.
Gelukkig had de agent alleen oog voor mij, en ook nog een klein beetje oog voor Mihmi. De snoeper.
Rijbewijs en papieren graag.
Walla problema, alle papieren zijn netjes in orde, daar was ik zeker van.
De paniek sloeg mij om het hart, Mijn hand voelde enkel een lege plaats, daar waar de papieren plachten te liggen.
Nu was ik dus 200% wakker. De papieren ? Oh ja die liggen thuis aan de PC, ik ging na de keuring het mapje opruimen en de overtollige zaken er uit doen, zoals oa de autoverzekering van vorig jaar, en het jaar daarvoor, en het . . . . . . .
Ik zag de vlieger al vertrekken zonder ons, want op je wachten doen ze niet, dat heb je als je vooraf betaald, dan hebben ze hun centen al.
Oh zegt oompje agent, de papieren liggen thuis, en waar mag thuis dan wel zijn.
Ah dat is naast de politie in Leopoldsburg meneer, ik woon er vlak langs de politie. op nummer 3. Ah dit had ik goed gezegd.
En hij verwijderde zich, druk pratend in zijn Walkie Talkie. (Guido, heet dat zo?)
Ik hoopte stilletjes dat hij na dit antwoord m'n auto herkende. Die zien ze toch telkens staan als ze hun kamp binnenrijden. En per slot van rekening is hun slogan toch : De politie, je vriend. Wel dat ze het nu maar waar maken dacht ik.
Meneer, als U wilt zal ik de papieren wel
snel gaan halen zei ik hem achterna lopende. Verkeerd van mij, want dat [italic on]snel[italic off] was niet gepast. Ik moest namelijk terug langs de kleine Peugeot met de venijnige flits, die was ik al vergeten.
Maar dat hoefde niet, ook moest ik ze niet 's anderendaags komen tonen, zoals ik informeerde.
s'Anderendaags was ik toch al het land uit. (Hoopte ik)
De info die hij kreeg bleek mee te vallen, want ik mocht meteen mijn reis verder zetten, zonder papieren nog wel.
Prettig verlof riep hij me nog na. Ik was blij dat de ruit nog naar beneden was want anders zou ik dat gemist hebben.
En ik proberende de verloren tijd in te halen, en aandachtig speurend naar flitswagens, terug de weg op. Niet alleen speurend naar rechts, maar nu ook naar links, ja een mens leert snel, vooral als ze aan je centen willen zitten.
Foto's van het gebeuren zijn er niet, wegens
schrik gene tijd.
Tot hier het verslag van de eerste drie kilometer.
De rest volg wel als ik in thuis in Bacolod ben, want het typen gaat hier traag, en niet alleen omdat het een QWERTY toetsenbord is, maar m'n aandacht wordt telkens afgeleid door de superslanke wezentjes die hier in ,t internetcafe binnenkomen. Ik kijk ze telkens aan met strenge blik, in de hoop dat ze NIET naast me komt zitten, het typen zou dan nog trager gaan. Maar de stoel blijft gelukkig leeg.
De enkele dagen hier in Manila ga ik aan iets anders besteden dan achter een trage PC in een internet cafe te zitten.
Ik heb ook weer last van mijn ogen. De zonnebril met gespiegeld glas ligt nog thuis, en dus moet ik weer loensen, tot ik mij een nieuwe heb aangeschaft . ( 60 Piso in Baclaran = net geen € )
Sorry maar ik weet niet hoe ze loensen in het
zeggen.
Accenten staan hier niet op het QWERTY toetsenbord, en de q moet je soms lezen als een a, de w kan soms een z voorstellen, maar het zal wel lukken. Ook de ( en de ) willen wel eens in een 9 of een 0 veranderen.
Ik zal eens gaan zien waar de asawa nu zit, als ze nog veel werk (lees inkopen doen) heeft, kan ik mss nog een berichtje plaatsen.
Groeten uit het Pff Pff warme PH.
