Waarop is de keuze van een Filipijnse vrouw gebaseerd?

[Amice]

Ach andersom gebeurd dat net zo goed, wellicht met andere gedachten maar onlangs zei een nederlander nog tegen me dat hij maar moeilijk van de vriendinnen af kon komen omdat die telkens maar bleven terug komen, terwijl hij allang n ander had.

Dat zal uiteraard om de knip gaan i.pl.v. de persoon, maar toch zijn er ook die echt van oudere buitenlander houden en ook al maakt die het uit,toch maar blijven proberen om hem terug te krijgen. (alhoewel dat laatste dan wel eerder afgelopen is omdat ze te vaak gekwetst en afgewezen worden. De moneyhunters maakt dat niet zoveel uit, volgende keer beter maar terugkomen doen die zeker. 

[innka3]

jan 69 als ik jou een advies mag geven , ga door met je leven  en blijf niet allemaal maar over je ex en haar koreaanse vent  door gaan . je klink errug gefrustreerd  

precies           truus. geen hand vol maar een   vol

[Ifugao]

Als één van de partijen er nog  wat beter uitziet dan de andere, dan is het moment van een scheiding aangebroken
Als je nog een jongere en knappere kan krijgen, waarom zou je dan niet veranderen?

Jan Jan Jan toch............, jou hele levensvisie en jouw kijk op de waarde van een langdurige relatie lijkt  geheel gebaseerd te zijn op........... uiterlijk    
Ik vind het toch wel droevig als je niet in staat bent om verder te kijken dan haar "mooie koppie" of "lekkere kontje".

[Baron]

 


Nou, voor een leker kontje ga ik ook door de knie-en.

Ik denk toch dat er ook Filipina's zijn die gewoon eens graag met een oudere buitenlander praten. Wij zijn anders, hebben een andere kijk op zaken enz. Kan me voorstellen als je geen mensen in je omgeving hebt om eens serieus mee te praten dat je dan geraag met iemand als ons wil praten.

[Jan69]

Als één van de partijen er nog  wat beter uitziet dan de andere, dan is het moment van een scheiding aangebroken
Als je nog een jongere en knappere kan krijgen, waarom zou je dan niet veranderen?

Jan Jan Jan toch............, jou hele levensvisie en jouw kijk op de waarde van een langdurige relatie lijkt  geheel gebaseerd te zijn op........... uiterlijk    
Ik vind het toch wel droevig als je niet in staat bent om verder te kijken dan haar "mooie koppie" of "lekkere kontje".

Juist niet, ik zoek geen superaantrekkelije filipina van 25j (ik ben 42 3/4 jaar). Ideaal is 30 à 33 jaar voor mij.

[Baron]

 


Vind ik ook een lekkere leeftijd. Ik hoef die echte meisjes ook niet, ik hou van een vrouw. Nu ben ik wel alweer bijna honderd jaar.

En ik ken zo ongelooflijk veel leuke vrouwen. Ik kies al 10 jaar voor de mijne, we zijn niet getrouwd leven wel samen, maar in de Ph zou ik geen 24 uur zonder vriendin zijn mocht er een kink in de kabel komen. En dan heb ik het over goede, aardige en ook nog leuk uitziende vrouwen.

Dus treur (sorry, zelfs beetje zeur) niet zoveel. man was ik nog eens 42 en weten wat ik nu weet. Ik zou geen seconde spijt bhebben. Het is zo gelopen, jammer dan.
Toen ik 42 was ging ik trouwen met een Aziatische. Het MVV en alles was geregeld. Ze kwam echter op onze bruiloft niet opdagen !!! Zat ik daar met mijn bruidstaart en 85 gasten (in NL !!!!)
Ik heb nooit meer iets van haar gehoord, geen reden of niets. Na een jaar wachten en piekeren heb ik er een streep onder getrokken, de bruidstaart uit de diepvries gehaald en opgevreten.

En weet je wat ik nu denk: Godzijdank, het is het beste wat mij had kunnen gebeuren (dat ze niet gekomen is).

Lang leve de liefde, onze viriliteit en ons vermogen om gewoon door te gaan met leven.

[Adriaan]

De populairste 'thread' op een blog dat met Indonesie van doen heeft (www.indonesiamatters.com) is getiteld 'dating Indonesian girls'. Het heeft met meer dan vierduizend vier honderd bijdragen een vijf maal zo grote activiteit als het daarna meest populaire onderwerp en een acht maal zo grote activiteit als een onderwerp dat het daar ook heel goed doet: 'Dutch war crimes'.

De meeste aspecten van een huwelijk tussen een witneus (daar 'bule' genoemd) en een 'dusky belle' die hier aan de orde zijn geweest werden ook daar besproken (de dollartekens in de ogen van een van liefde smachtende schone, moeilijkheden met het 'onderhouden' van de schoonfamilie etc.) maar een bepaalde kwestie waar daar door sommigen over werd gepraat heb ik hier niet aangetroffen: is het fair om de uitverkoorne mee te slepen naar het eigen land?

Een deelnemer, een Australier die permanent in Indonesie verblijft en daar ook een partner heeft, zegt daar bijv. (uiteraard in het Engels) het volgende van:

"Verbaast het ook maar iemand dat veel gemengde huwelijken in moeilijkheden raken wanneer het paar verhuist naar de echtgenoot's ... thuisland. Dat is verdomme niet de fout van zijn Indonesische sweetheart, dat is uitgesproken zelfzuchtig van de man. Je moet wel erg bot zijn om niet het belang van de familie in en het 'touchy feely' deel van de Indonesische cultuur te beseffen. Te verwachten dat iemand zich zal aanpassen aan het kerngezin van het Westen is eerlijk gezegd een grote en onredelijke eis. Laten we wel zijn, als het hoogtepunt van haar leven bestaat met een eens per week sexuele verovering door Meneer Kaalkop op Zorgstraat USA 'then yup things are gunna get ugly'.

Laten we eerlijk zijn, de buitenlander zou beter moeten weten, hij kent de situatie, als er iemand hier valse waar aanbiedt dan is hij het wel. Hij behoort, in het algemeen, in Indonesie tot de meest verdienenden en kan beschikken over een hoop besteedbaar geld. Hij heeft een actief sociaal leven en is van belang in zijn eigen kringetje. In eigen land echter is hij maar al te vaak een onder zorgen gebukt gaande 'bogan' (dit is Australisch 'slang' voor zo iets als 'kinkel') met een heel kleine groep van vrienden die meestal niet in de wereld hebben rondgekeken en zonder al dat geld voor grote uitgaanspartijen. Jezus, en dan klagen kerels over 'push up bras' als een vorm van bedrieglijk adverteren..."

Een andere deelnemer, een Ier die ook permanent in Indonesie woont en daar gehuwd is, is het gloeiend met hem eens. Hij zegt o.a.:

"Een gemengd huwelijk is prima zo lang de persoon die het initiatief tot de relatie nam bereid is om zich te vestigen in het land waar hij of zij zijn liefde heeft ontmoet. Het is totaal unfair om in een vreemd land op te duiken, een lokale schone op te pikken en haar dan mee te slepen naar Scunthorpe, Wagga Wagga of Hoky-Poky, Idaho en dan te verwachten dat ze daar helemaal zal passen Dat is crazy. Ik herinner me een absoluut bedwelmende meid die als kellnerin werkte in Desperados, Surabaya. Ze was hartverscheurend mooi en had de daarbij passende persoonlijkheid. Ik viel voor haar maar ik was ongeveer een maand te laat. Zij vertelde me dat ze al een vriend had, een Nieuw Zeelander, en dat ze zouden gaan trouwen en daarheen gaan. Ik ontmoette die verloofde van haar, en begrijp me goed, hij was een aardige vent en we raakten in gesprek. Hij was een boer in een klein plaatsje in het Zuid Eiland en zag er werkelijk naar uit om haar daarheen mee te nemen. Mijn ziel schreide bij de gedachte aan die arme meid die zich zou moeten vestigen op zo'n doodse schapenboerderij in een uithoek van Nieuw Zeeland, het zou haar dood zijn."


Wel het 'touchy-feely' syndrome en de betrokkenheid bij de familie zijn ook kenmerkend voor de Filippijnen maar ik ken hier acht Filippijns-Australische huwelijken (inclusief dat van mezelf) van redelijk dichtbij en heb nooit de indruk gehad dat de daarbij betrokken Filipinas naar hun land terug verlangden omdat ze het gevoel hadden dat ze hier niet in de samenleving pasten. Integendeel. Voor zover ik weet verkiezen ze allen om in Australie te blijven behalve wanneer ze oud zijn. Dan willen ze de dreiging van een verpleeghuis hier ontvluchten om zich weer in  de armen van de familie ginds te storten die dan natuurlijk in allerlei opzichten zwaar bij hen in het krijt staat. Het zij echter toegeggeven dat hier  niemand van hen levenslang heeft gekregen op een met kranten dichtgeplakte schapenboerderij. Overigens wil ik hier wel aan toevoegen dat het gevoel van deze Filipina's dat ze hier in de samenleving passen niet altijd betekent dat ze dat ook inderdaad doen. Vul dit zelf maar in.

Ik heb zelf nooit nagegaan wat het percentage echtscheidingen onder Filippijns-Australische echtparen hier is maar iemand die zei dat wel te hebben gedaan verzekerde me dat het lager ligt dan dat van Australische echtscheidingen in het algemeen.

Wel neem ik aan dat het onder gemengde huwelijken hier hoger ligt dan in de Filippijnen. Dit heeft overigens m.i. weinig van doen met het wegvallen van 'touchy-feely'relaties in Australie maar een hele boel met het feit dat vrouwen hier aanzienlijk meer armslag hebben. Vul ook dit zelf maar in.

[O.B.Bommel]

Mooi stuk Adriaan, is inderdaad op schriftelijke wijze hier vaak onderbelicht, tenminste vanuit die invalshoek en met enige diepgang, dus niet slechts het "lachen" om de extremen als boer Joel en zo. Terwijl het eigenlijk heel belangrijk is.

[Baron]

 


Topictitel: waarop is de keuze van een Filipijnse vrouw gebaseerd?

In ieder geval  (zoals 99 % van de vrouwen in de wereld) ook op een goed, beter leven / toekomst. Niemand wil er op achter uit gaan.

Maar het is mijn stellige overtuiging en dus ook advies: Indien enigzins mogelijk !! ga in de PH wonen met je PH lief / vrouw.

Dan heeft zij en vaak ook jijzelf al gauw een wat betere levensstandaard. Inderdaad, daar ben je iemand, (beetje) geld, veel aanzien en status. Als je je een beetje gedraagt ook veel respect. En wat kleine foutjes die je dan eens maakt worden je dan wel vergeven omdat je een buitenlander bent.

Wij Europeanen zeuren teveel over zekerheid, geld, ziektes, verzekering, brown outs, en kleine ongemakken. Maar je moet ook durven te leven. Leven is het meervoud van lef !! Vertrouw ook een beetje op je geluk, op God of wat dan ook. Het zal allemaal wel niet zo een vaart lopen. En in echte noodgevallen terug naar EU en in Schiphol of Brussel staan ze al kmlaar met de brancaard (is dat juist geschreven?) en rollen ze je zo de kliniek in.

[boomerang]

Topictitel: waarop is de keuze van een Filipijnse vrouw gebaseerd?

In ieder geval  (zoals 99 % van de vrouwen in de wereld) ook op een goed, beter leven / toekomst. Niemand wil er op achter uit gaan.

Maar het is mijn stellige overtuiging en dus ook advies: Indien enigzins mogelijk !! ga in de PH wonen met je PH lief / vrouw.

Dan heeft zij en vaak ook jijzelf al gauw een wat betere levensstandaard. Inderdaad, daar ben je iemand, (beetje) geld, veel aanzien en status. Als je je een beetje gedraagt ook veel respect. En wat kleine foutjes die je dan eens maakt worden je dan wel vergeven omdat je een buitenlander bent.

Wij Europeanen zeuren teveel over zekerheid, geld, ziektes, verzekering, brown outs, en kleine ongemakken. Maar je moet ook durven te leven. Leven is het meervoud van lef !! Vertrouw ook een beetje op je geluk, op God of wat dan ook. Het zal allemaal wel niet zo een vaart lopen. En in echte noodgevallen terug naar EU en in Schiphol of Brussel staan ze al kmlaar met de brancaard (is dat juist geschreven?) en rollen ze je zo de kliniek in.