Met de auto van Manila naar Palawan.

Gestart door gosternokke, vrijdag 13 januari 2012, 01:42:27

Vorige topic - Volgende topic

yepyep

Op een of andere manier, nooit echt de tijd genomen om jouw topic te lezen, maar vandaag wel.

Mooie reportage! Mooie foto's.

Ik vind het knap dat je zo met je gezin leeft in Palawan, want ik kan me voorstellen dat het niet altijd makkelijk is zonder alle gemakken die je in NL gewend bent.

gosternokke

Dank je, we zijn momenteel nu wel in  :nederlandsevlag:  .  Had op gegeven moment zoveel medische problemen in  :smiley-philippines:  Meeste zijn opgelost, heb nog wel een kapotte hartklep, en de heren medisch specialist zijn het nog niet eens wat te doen   :negatief:




Tis zeker geen straf om in de achterbak te zitten , het landschap is afwisselend, hier zijn we op de brug over de Langoganriver, de grens tussen de gemeente Roxas en Puerto.  Brede rivier die rechtstreeks van mount Cleopatra af komt


gosternokke

Af en toe kom je een huisje tegen langs de highway, het binnenland van Palawan is vrij dun bevolkt

 

gosternokke

Zo een 30 kilometer voor Puerto, ter hoogte van het dorp Salvacion slaat de motor af, en wil niet meet starten  :negatief:

 

gosternokke

Boven dien staan we op een helling naar boven toe, op de foto lijkt het een flauwe helling, maar als je een auto probeerd aan te duwen merk je pas hoe steil het is.


gosternokke

Ook na het schoonmaken  weer van de bougies , wil de auto niet starten.   Na een paar  uur stopt er een jeepney die de route  Sabang naar Puerto rijd.  De driver wil ons voor 300 peso slepen naar Puerto P.

Hij wil onder geen beding dat ik fotoos maak,  waarom niet   :weetikniet:    Misschien is het niet zijn eigen jeepney ?  Of is hij bang dat zijn extratje van 300 peso aan het licht komt ?

Ik leg me er maar bij neer, want ik wil voor donker wel in Puerto zijn




  Mijn zoon doet vliegles terwijl we stonden te wachten   :lachen:

bananacreek

Citaat van: gosternokke op dinsdag 25 december 2012, 11:51:54
Gaan we dan, tis ongeveer 1 kilometer van ons tot aan de verharde betonweg.   Daar aangekomen bougies eruit en schoongemaakt , starten lukt niet, aanduwen met een heleboel mensen lukt wel  :thumb:



:lachen: :thumb: :thumb: :thumb:

gosternokke

De jeepney  heeft moeite ons tegen de steile weg gedeelten voor Puerto  te trekken.  Weinig snelheid en de passagiers in de jeepney beginnen te klagen.   Dacht dadelijk heeft die jeepneydriver er genoeg van , maar hij rijd gewoon door, heeft zin in die 300 peso natuurlijk van ons.

 


  Na dik een uur komen we langs Vietville, waar zo een beetje de bebouwing van de stad begind. Vietville is een vluchtelingenkamp geweest voor Vietnames bootvluchtelingen.   Nu ze definitief in  :smiley-philippines: mogen blijven hebben ze hun eigen dorp gebouw compleet met restaurants, tempels scholen enz.

gosternokke

We zijn inmiddels al zo een hele dag onderweg, en men vrouw heeft het helemaal gehad. Een kilometer verder zit het spiksplinter  nieuwe go-hotel langs de snelweg.   En we hebben de promo op internet gezien  888 peso voor een kamer.

We roepen naar de jeepney driver dus even te stoppen,  morrend stopt ie want zen passagiers zijn het zat, met een auto op sleeptouw.