Only in Belgium! (regeringsvorming)

[Phille]

Hilariteit alom 


http://www.deredactie.be/permalink/1.1105833

[Phille]

Op trends vond ik deze schitterende analyse  (Johan Van Overtveldt is hoofdredacteur van Trends)

De limiet van het beleid van de vlucht vooruit is bereikt

De hoogste rechtsinstanties van het land vielen vlijmscherp uit tegen de politiek wegens een totaal gebrek aan beleid, niet alleen in strikt juridische materie, maar ook over bijvoorbeeld het migratiebeleid. De politieke reactie bestond vooral uit de vraag of de hoge heren van justitie hun grondwettelijke boekje niet te buiten gingen door hun scherpe pijlen zo direct naar het hart van de politieke kaste te richten. Met die erg povere reactie gaf de politieke klasse toe dat ze met een enorm probleem zit, dat dag na dag aanzwelt.

Waar komt dat probleem va ndaan? De uitleg dat onze generatie politici het niet meer kan, raakt kant noch wal. Die hypothese betekent dat deze generatie politici veel dommer, onbekwamer en politiek-strategisch veel minder beslagen is dan de voorgaande generaties. Informele contacten leren snel dat je de hypothese van een 'wat domme bende' het best laat varen. De heren en dames die het politieke schouw- toneel bezetten, zijn best wel intelligent en begiftigd met degelijke politiek-strategische inzichten.

Er is eerder iets ernstigs aan de hand met het systeem dan met het personeel. De limiet van het beleid van de vlucht vooruit is bereikt. Die limiet kan zelfs nauwkeuriger en kwantitatiever ingevuld worden. Voor landen met een hoge staatsschuld kunnen politici niet meer terugvallen op de truc die de voorbije dertig tot veertig jaar steevast toegepast werd: een probleem te lijf gaan door er, naast wat cosmetische ingrepen, vooral geld tegenaan te gooien.

De landen met de hoogste staatsschuld toonden zich het meest toegewijd in de toepassing van die beleidstechniek. Samen met Griekenland (157 %), Italië (129 %), Ierland (120 %) en Portugal (111 %) bevindt België zich met een overheidsschuld die eind dit jaar op 101 procent van het bbp uitkomt, nog altijd nadrukkelijk in het groepje van landen waarvan de overheidsschuld duidelijk boven het gemiddelde van de eurozone uitsteekt.

De crisis in de eurozone heeft alles te maken met twee fenomenen. De structurele tekortkomingen van de hele set-up van de monetaire unie kunnen niet langer weggepraat worden. Bovendien zitten de eurolanden door de monetaire unie in een keurslijf dat de financiële markten erg intolerant maakt voor de grote overheidsschuld. Die intolerantie wordt nog gevoed door het vooruitzicht van een escalerende overheidsschuld als gevolg van de kosten van de vergrijzing.

De systematische toepassing van de probleemaanpak via het chequeboekje leidt er niet alleen toe dat de staatsschuld escaleert - wat voor de landen met een hoge schuld zo goed als onmogelijk werd - maar ook dat de problemen eigenlijk niet aangepakt worden. Occasioneel zijn er weleens periodes van een terugloop van de staatsschuld als procent van het bbp, maar dat heeft dan veel meer te maken met gunstige economische omstandigheden (hoge groei, omvangrijke belastingontvangsten, minder uitgaven onder meer voor werkloosheid) dan met een volgehouden, ernstige aanpak van de structurele problemen.

In België liggen de voorbeelden van de beleidsaanpak met het chequeboek voor het rapen. In de staatshervorming lapten de grote, visionaire hervormers van de voorbije veertig jaar - zeg maar Wilfried Martens, Jean-Luc Dehaene, Johan Vande Lanotte en Guy Verhofstadt - beschouwingen over de efficiëntie van de staatsstructuur aan hun laars. De Belgische entiteit werd daardoor steeds meer een gruwelijk inefficiënt en overmatig geldverslindend vehikel. Bovendien aarzelden de hervormers van het verleden niet om geregeld communautaire akkoorden af te kopen via geldelijke koehandels. Hetzelfde geldt voor de sociale zekerheid. Ernstige ingrepen om de sociale zekerheid aan de realiteit van 21ste eeuw aan te passen, bleven achterwege. Ook vandaag vlucht de politiek weg in een hopeloze zoektocht naar bijkomende inkomsten om het geheel betaalbaar te houden.

We zijn aanbeland in een situatie waarin de chequeboekaanpak niet meer kan. Bezondigt België zich weer aan een beleid dat grotere begrotingstekorten doet ontstaan, dan is de reactie van de markten heftig en scherp. Terecht, overheidsschuld op een niveau zoals de Belgische komt neer op teren op de welvaart van de generaties na ons. Bij een nieuwe poging tot chequeboekbeleid worden we snel geconfronteerd met zelfvoedende financieringskosten van de begroting en de overheidsschuld.

Om de begroting in de klauw te houden, dringt zich een compleet ander type van beleid op. Een beleid dat de grond van de problematiek aanpakt en ingrijpt in de mechanismen die in de toekomst de leefbaarheid van de publieke financiën bedreigen. In de nota-Di Rupo vinden we van die onvermijdelijke omslag nauwelijks iets wezenlijks terug.

[Phille]

En het circus gaat gezellig verder:

Als men nu eens eerlijk is met zichzelf dan is het toch duidelijk dat de Walen en de Vlamingen niet met elkaar verder kunnen:

Vlaamse en Franstalige partijen nog altijd niet samen rond de tafel
13/09/11, 22u00

De acht partijen die een regering trachten te vormen, onderhandelen vanavond verder over een communautair akkoord. De gesprekken zouden na bijna negen uur nog altijd niet verder geraakt zijn dan BHV.

Apart
De onderhandelaars zitten ook niet allemaal rond dezelfde tafel: de Vlaamse partijen en de Franstalige partijen zaten rond 20.30 uur nog altijd apart. Formateur Di Rupo pendelt tussen de twee groepen in.

Hoe kan je nu onderhandelen met elkaar als je niet aan één en dezelfde tafel kan zitten ... dat moet men mij eens uitleggen 

[Johan En Elvie]

En dat het daar enkel gaat om hun eigen postjes is nog het ergste, de benoeming van 3 burgemeesters die de taalwetgeving niet willen respecteren, als ze een beetje creatief zijn kunnen ze zelf hiervoor een oplossing vinden die hun tegemoet komt maar neen ze willen die benoeming en een uitbreiding van Brussel, hun eigen vel redden.

Wat ze hiermee zullen bereiken? nog veel minder dan ze nu hebben denk ik, het land zal effectief uiteen vallen en dan zullen ze zeggen "das haben we niet gewost" ik schrijf het misschien verkeerd maar jullie begrijpen me wel.

[Phille]

En dat het daar enkel gaat om hun eigen postjes is nog het ergste, de benoeming van 3 burgemeesters die de taalwetgeving niet willen respecteren, als ze een beetje creatief zijn kunnen ze zelf hiervoor een oplossing vinden die hun tegemoet komt maar neen ze willen die benoeming en een uitbreiding van Brussel, hun eigen vel redden.

Wat ze hiermee zullen bereiken? nog veel minder dan ze nu hebben denk ik, het land zal effectief uiteen vallen en dan zullen ze zeggen "das haben we niet gewost" ik schrijf het misschien verkeerd maar jullie begrijpen me wel.

Als het maar dat was, de taalwetgeving niet willen respecteren, echter is het veel erger; volgens de uitspraak van de raad van state moet Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst worden conform de grondwet; wel de Franstaligen zien dit dus niet zitten en eisen een aanpassing van de grondwet, want daar komt het op neer. De omgekeerde wereld, zich gaan vestigen in een ander grondgebied en dan eisen dat men de wetten aanpast zodat men zichzelf niet moet aanpassen.

Men moet gewoon de wet toepassen en enige vorm van compromis hoeft zelfs niet besproken te worden.

Stel je voor dat wij in de Filipijnen gaan wonen, en iedereen onder ons in bepaalde regio gaan wonen en vanaf het moment dat we met genoeg zijn, gaan eisen dat men het Nederlands gaat invoeren, of sterker, eisen dat die regio onderdeel wordt van Belgie of Nederland. Het klinkt misschien als een absurde vergelijking, maar daar is het waar het om gaat!

Only in Belgium! 

[Phille]

En om verder te gaan over de totaal scheef getrokken situatie het Belgische systeem, iets waar velen ofwel geen weet van hebben ofwel het zich niet aantrekken ofwel er gewoon geen interesse in hebben; maar het betreft wel een feit die ervoor gezorgd heeft om tot de actuele situatie te komen.

Een Waalse verkozene heeft een pak minder stemmen nodig om een zetel te bemachtigen dan een Vlaamse verkozene. Zoals geïllustreerd door onstaande voorbeelden, gebaseerd op cijfers van de volledige federale kieskring.

N-VA ... 17,3 % = 27 zetels
PS ...... 13,8 % = 26 zetels (Franstalige socialisten)

CD&V ... 10,9 % = 17 zetels
MR ........ 9,4 % = 18 zetels (Franstalige liberalen)

SPa ... 9,3 % = 13 zetels
MR .... 9,4 % = 18 zetels

De PS krijgt bijna evenveel zetels als de N-VA, terwijl ze qua percentage stemmen toch beduidend minder scoort. De MR krijgt één zetel meer dan de CD&V, terwijl haar percentage stemmen kleiner is. En de MR krijgt vijf zetels meer dan de SPa, terwijl ze qua percentage stemmen praktisch gelijk zijn. Gemiddeld kost één Vlaamse zetel 45.000 stemmen, terwijl een Francofone zetel 36.000 stemmen kost. Dat deze verdeelsleutel democratisch is, kan er bij mij echt niet in, wat voor verklaring er men ook voor moge hebben.

Only in Belgium!

[Digos]

Niet panikeren mannen, onze koning komt vervroegd terug uit verlof vanwege deze crisis.

Nu komt er zeker schot in de hele kwestie.

Ja.......ben je eens een keertje in verlof......en alles loopt in het honderd 

    hoy hoy hoy!!

[MadRed]

Tja die arme man ziet straks zijn koninkrijk een stuk verkleinen als dat zo doorgaat. Dat ziet tie niet zitten lijkt me. Moet tie gaan kiezen waar die koning van gaat zijn.

Komt er wel een plekje over voor een nieuwe koning. Misschien kunnen mensen er op solliciteren

[Digos]

Moet tie gaan kiezen waar die koning van gaat zijn.

Mischien BHV....Brussel-Halle-Vilvoorde.....dan krijgen we misschien een nieuwe regering....niet dat het veel uitmaakt hoor, maar dan zijn we van dat dagelijks gezaag vanaf in het nieuws.

[xav]

arme man...? zo arm is hij niet hoor... het enige dat die zal missen is de prestige die erbij komt als koning... al de snoepreizen die hij kan maken op de belastingsbetalers rug... straks zal em misschien pensioen moeten trekken zoals de gewone mens