Trouw op 12/2/11

[spo0n]

Welkom in de Filippijnen Phille. Volgens mij het land der ergernis!

En wat ik nu meemaak met mijn Filippijnse vriendin! Ahja, ex-vriendin!
Ik durf het zelfs nog niet posten uit schaamte

Achja, als we naar hun land gaan moeten we ons maar naar hun aanpassen en niet klagen he
Die raad heb ik hier ook gekregen :p

[stip66]

Welkom in de Filippijnen Phille. Volgens mij het land der ergernis!

En wat ik nu meemaak met mijn Filippijnse vriendin! Ahja, ex-vriendin!
Ik durf het zelfs nog niet posten uit schaamte

Achja, als we naar hun land gaan moeten we ons maar naar hun aanpassen en niet klagen he
Die raad heb ik hier ook gekregen :p

Je bent blijkbaar behoorlijk boos.
Voor mij was het eveneens 50 jaar back in time.
Maar maak jij je niet een beetje druk in HUN cultuur ?
Ik bedoel met de volgende niets verkeerd of kwetsent.
Is dit je eerste kennismaking met een filippijnse ?

[spo0n]

Welkom in de Filippijnen Phille. Volgens mij het land der ergernis!

En wat ik nu meemaak met mijn Filippijnse vriendin! Ahja, ex-vriendin!
Ik durf het zelfs nog niet posten uit schaamte

Achja, als we naar hun land gaan moeten we ons maar naar hun aanpassen en niet klagen he
Die raad heb ik hier ook gekregen :p

Je bent blijkbaar behoorlijk boos.
Voor mij was het eveneens 50 jaar back in time.
Maar maak jij je niet een beetje druk in HUN cultuur ?
Ik bedoel met de volgende niets verkeerd of kwetsent.
Is dit je eerste kennismaking met een filippijnse ?

Nee dit is de tweede keer en om heel eerlijk te zijn nog erger (veel erger) dan de eerste keer.

Ik maak me idd druk in hun cultuur, ze leven simpel en denken nergens bij na. Ook al geef je hun goede raad, de boom in denken ze...

[Phille]

Deze middag zijn we gaan lunchen in Café Laguna in Cagayan de Oro, ze hebben ook resto's in Cebu, Dumaguete en Iloilo, en ik kan het alleen maar sterk aanbevelen.

Ja, dat is hier ook in Dumaguete dacht ik, maar ik kom niet verder als de "PAINITAN"  in de market, "5 pesos puto, one coffee gatas, and one pan-deSal please???"   How much?? P21 ... Money? NO STOCK SIR

Dat klop Bananacreek, in Dumaguete is er ook eentje  

[Phille]

Het was alweer een fijne dag en een schitterende view gratis aangeboden door moeder natuur 





She's a model and she's looking good
I'd like to take her home that's understood
She plays hard to get, she smiles from time to time
It only takes a camera to change her mind


She's going out tonight, loves drinking just champagne
And she has been checking nearly all the men
She's playing her game and you can hear them say
She is looking good, for beauty we will pay


She's posing for consumer products now and then
For every camera she gives the best she can
I saw her on the cover of a magazine
Now she's a big success, I want to meet her again

(The Model by Kraftwerk)

Wow, phille, schitterende plaatjes inderdaad....
Bij het eerste wordt ik gans rustig en stil...

Het tweede.... gewoon perfect !!!

Al vind ik de de tekst van de song niet erg flaterend is voor "jouw model"  

Met kraftwerk is mijn passie voor muziek ontstaan en ruim dertig jaar later is de passie nog steeds even groot 

[Phille]

Welkom in de Filippijnen Phille. Volgens mij het land der ergernis!

En wat ik nu meemaak met mijn Filippijnse vriendin! Ahja, ex-vriendin!
Ik durf het zelfs nog niet posten uit schaamte

Achja, als we naar hun land gaan moeten we ons maar naar hun aanpassen en niet klagen he
Die raad heb ik hier ook gekregen :p

Ik ga zeker niet ontkennen dat ik mij regelmatig erger aan bepaald dingen in de Filipijnen, de logica die men hanteert in de Filipijnen is voor ons alles behalve logisch, maar om het nu het land der ergernis te gaan noemen, dat vind ik dan weer toch wel net iets te kort door de bocht.

De dingen zijn hier nu eenmaal anders geregeld (voor ons komt het over dat er niets geregeld is, maar uiteindelijk komt alles wel in orde) en de mensen denken hier nu eenmaal anders. Ik ben hier nu bijna 4 weken en ik begin er gewoon aan te worden en ik begin het zelfs grappig te vinden.

Zo kan ik duizend voorbeelden aanhalen, maar neem nu de uitnodigingen voor het trouwfeest, die zijn slechts een goeie week voor het gebeuren uitgedeeld, bij ons ondenkbaaar, in de Filipijnen de normaalste zaak van de wereld, men kan zich daar druk in maken maar wat brengt dat op, nen hoop stress voor niets, wees er maar zeker van dat ze er zullen zijn  in een land waar men in het algemeen van dag tot dag leeft is een week verder denken een eeuwigheid.

Als ik terugblik naar het gesprek met het management (van het Chali resort), bij ons ondenkbaar hoe dat gesprek aangepakt werd, in de Filipijnen blijkt dit dus te kunnen; alweer hetzelfde, ze houden geen rekening met het feit dat mond tot mond reclame onbetaalbaar is; per uur extra een kost rekenen en dan nog eens afzonderlijk bedrag vragen voor de electriciteit voor de lichtinstallatie die voorzien wordt, nog nooit meegemaakt; maar als zij het zo willen, mij niet gelaten. De korting die ik heb afgedwongen voor de kamers is niet van toepassing op de kamers die ik boek en betaal voor de andere gasten, want het is niet ik die in de kamers slaap ... de logica van deze redenering is wat mij betreft buitenaards, maar och ... doe geen poging om in discussie te gaan; dat wordt toch een dovemans gesprek ... en zo kan ik hier nog wel uren doorgaan.

Maar, uiteindelijk is het een ander land, in een ander continent en is dus alles gewoon anders  vaak is het zo dat zelden iemand weet hoe het nu precies is, dus is het gewoon de kunst om alles 10 keer te checken en dan komt het wel goed.

Ik heb de vraag al een paar keer gesteld, hoe aard de gemiddelde Filipijn in ons land, want het gebrek aan regeltjes dat zij gewoon zijn is bij ons een overvloed aan regeltjes.

Neem nu het voorbeeld van het opvragen van de geboorteakte bij ons, dan moet je wel naar de plaats waar je geboren bent (nochtans leven we in een digitaal tijdperk); in de Filipijnen kan elke Filipijn dit gaan ophalen in om het even welk NSO office.

Kijk eens in ons landje met de verdeling van bevoegdheden over de verschillende administratieve besturen, is ook niet altijd even logisch te noemen, maar wij zijn dat zo gewoon en is dus in enige mate logisch.

Als men zich aanpast in de Filipijnen is het al bij al zeer fijn om te zijn, dat is wat ik ervan denk.

Maar mijn mening over het Chali blijft wel ongewijzigd, maar dit gaat meer over de wijze waarop een klant behandeld wordt; dit is atypisch voor de Filipijnen, dat men vanalles en nog wat aanrekent is normaal (zo gaat dat nu eenmaal) maar dat ge beledigd wordt door het mangement, neeje dat is niet aanvaardbaar. 

[rambonsusay]

Tussen vrijwel alle rekken : "Hi sir, hi mom!). Een verantwoordelijke voor elk afzonderlijk product als het ware...

ja idd daar word ge toch onnozel van man !

[Phille]

Nee dit is de tweede keer en om heel eerlijk te zijn nog erger (veel erger) dan de eerste keer.

Ik maak me idd druk in hun cultuur, ze leven simpel en denken nergens bij na. Ook al geef je hun goede raad, de boom in denken ze...

@Spoon, hoe zou jij reageren als er een buitenlander tegen jou hier in België komt zeggen hoe het wel moet? Je zou het waarschijnlijk niet als raad zien maar als nen betweter die het jou is even komt zeggen en zou je dan niet denken 'den boom in!' ?  

Probeer maar eens een buitenlander uit te leggen hoe ons politiek systeem in elkaar zit en de gevolgen daarvan ... veel succes! Geluidsnormen, in een straal van 20 km rond de luchthaven zijn er drie normen ... logisch toch 

[Rich]

Tussen vrijwel alle rekken : "Hi sir, hi mom!).

Ja, dat maak je hier niet mee. Hier lopen ze meestal met een lip tot op hun schoenen, en zijn ze bang dat ze hun mond open doen.

Het is een kleine moeite om goeiedag te zeggen tegen de klanten, en men kan hier nog heel veel van hen leren op dat gebied.

Mij stoort het niet en ik knik altijd vriendelijk terug. 

[Rich]

Ook al geef je hun goede raad, de boom in denken ze...

Goede raad?  Weet je wat zij waarschijnlijk denken?   Raad is praat............en ze hebben nog gelijk ook.

Probeer is rekening te houden met hun situatie, de geschiedenis, enz. Dan zal het duidelijker voor je zijn waarom zij van dag tot dag leven.
Wij hebben hen niets op te dringen, maar wat we wel kunnen doen is hen helpen om dingen te verbeteren als zij dat wensen.

Ooit heb ik een paar nachten doorgebracht bij de Dayaks in Borneo, en ben ondermeer met ze op jacht geweest met hun blaasroer. Heel efficiënt overigens !!

Er zijn mensen geweest die hen de "raad" gaven om vuurwapens te gaan gebruiken, maar daar hebben zij geen boodschap aan. Mijn stelling is, laat ze in hun waarde.
Zelfs van die mensen kunnen wij nog veel leren.

Deze vergelijking is precies hetzelfde als voor de Filippijnen.

Wat mij soms mateloos ergert, is het feit dat men soms geen flauw benul heeft van de achtergrond van een land en zijn bevolking.
Er bestaan talloze boeken over antroplogie, en ik heb er vele gelezen. Vandaar waarschijnlijk mijn stelling  "raad is praat" als je begrijpt wat ik bedoel.